AM+

Even bezinnen bij de boodschap van Maria 25.12.08

 

LIEVE KINDEREN, U RENT, U WERKT, U VERZAMELT, MAAR ZONDER ZEGEN. U BIDT NIET.

 

Lieve Moeder, we zijn wel wat geschrokken…. Een zo’n directe taal … We zijn het van u niet gewoon. Altijd hebt u met veel geduld ons aan-gespoord. Uw begeleiding was zacht, inspirerend en heel diep. We konden het  begrijpen, omdat het een taal van liefde was… heel een-voudig. Zelfs wanneer wij bekenden hoe zwak we waren en de boodschappen verwaarloosden, bleef u trouw.

Maar toch  is het duidelijk wat u bedoelt. Niet dat wij onder uw woor-den een glimp van ongeduld zien, maar eerder de waarheid.

Wij zijn de mensen van ongeduld geworden… spreken wel over ont-haasting… maar alles doen we als gejaagd… zijn nooit klaar… klagen daarom ook over stress… dat en dat moet nog… ik heb geen tijd… zelfs de zondagrust zit vol… God staat zowat buiten dat leven… buiten alles wat wij doen… Het is niet gezegend. Dat maakt u ons bewust.

Het belangrijkste… tijd maken voor Gods aanwezigheid als Iemand die dichtbij is en wacht… kennen we wellicht nauwelijks.

Hoe is ons bidden? Waarom zo verstrooid? Waar is ons hart in die ogenblikken? Is er stilte en rust in ons gemoed? Of zijn we mensen geworden die iedere dag een gebedsprogramma gewoon afwerken, zonder de minste geestelijke ervaring? De Eucharistie, het grootste gebed… leven we daar naartoe en leven we daarvan?

Als u zonder omwegen zegt: U bidt niet! Is het aan ons om tijd te maken en ons af te vragen: Geloof ik wel? Is mijn gebed een luisteren en een weg tot bekering… altijd maar dieper naar God en vanuit die liefde met veel barmhartigheid en zich geven voor de anderen?… 

U vraagt van ons een sterk moment van wachten om in Zijn aanwezig-heid te komen… om de gewone sleur te vermijden, zodat ons leven ge-zegend naar waarheid beleefd wordt.

 

VANDAAG NODIG IK U UIT STIL TE HOUDEN VOOR DE KRIBBE EN TE MEDITEREN OVER JEZUS, DIE IK U VANDAAG GEEF, OPDAT HIJ U ZOU ZEGENEN EN U ZOU HELPEN TE BEGRIJPEN DAT U ZONDER HEM GEEN TOEKOMST HEBT.

 

Lieve Moeder, wanneer wij het kersttafereel bekijken… het op ons toe-laten, dan merken we de stille eerbied van alle figuren…. Maria en Jozef verteerd in aanbidding… een herder die zijn hoed afneemt… twee herders geknield tussen hun schapen… de os en de ezel… allen gekeerd naar het Kind op stro. Zo hebt u, Moeder, Hem aan ons gegeven. Het Kind omgeven door eenvoud. Gekomen in de stal van de armoede. Niet aanvaard door de drukte… en ongewenst. Daar onder de sterren als niet herkend tenzij door hen die het verlangen van “de Verwachte” in hun hart droegen. Een ster verwijst in een baan van stralen naar het Licht voor de wereld en een Engel laat op een banderol de betekenis van het gebeuren lezen: “Vrede voor u… zo bemind door God!”

Het Kind, zonder schuld in een houten kribbe…  laat de nederigheid van God zien, omdat God liefde is. Zo zal Hij zonder schuld op het hout van het kruis vernederd sterven omdat Hij ons tot het uiterste liefheeft.

Sedert die dag is er veel veranderd en toch niet. De weelde… de misbruikte techniek… het wantrouwen en onverdraagzaamheid… de economische concurrentie… de onrechtvaardige verdeling… het nemen van eigen recht op leven en dood… honger… ziekten door ongeregeld leven…

In die chaos en duisternis blijft God ons dichtbij en zijn er stralen van sterren die hoop en toekomst geven… stralen van solidariteit… stralen van mensen die rechtop blijven staan en voor gerechtigheid kiezen, voor het meer dan het gewone…. stralen vanuit kleine oases die doorheen spanningen trouw richting geven en  weten dat door nede-righeid en eenvoud de liefde standhoudt…. hun leven gezegend wordt.

 

DAAROM, KINDERTJES, VERTROUW UW LEVEN IN DE HANDEN VAN JEZUS, OPDAT HIJ U ZOU LEIDEN EN U ZOU BESCHERMEN TEGEN ALLE KWAAD.

 

Lieve Moeder, Jezus werd aan ons overgeleverd, omdat God ons liefhad… U hebt Hem uit handen gegeven, omdat uw liefde puur niets voor zichzelf hield… Jezus heeft een spoor van licht en van nederige dienstbaarheid getrokken en voor de mensen in duisternis de weg op-nieuw naar een eeuwige toekomst geopend door zich aan de liefde voor Zijn Vader over te leveren.

Uw verlangen is, dat wij ons in de handen en aan de leiding van Jezus overleveren. Vol vertrouwen zoals Hij zich in vertrouwen aan ons heeft gegeven. Met dezelfde lichtende gezindheid…. gekeerd naar Hem, die het kwaad, de dood overwon.

 

Dank dat u aan mijn oproep gehoor gegeven hebt !

 

 

Een  gezegend jaar 2009 !