Groeien in gebed tot Jezus, door Moeder Maria.

 

Beste mensen:

 

Op deze uitgekozen dag, 26 mei, wil ik bijzonder Moeder Maria danken met deze woorden en getuigenis, voor het lijden, zorg, genezing, vreugde en liefdevol geluk die in mijn leven is toegelaten,  zodat ik nu mijn relatie met en in Jezus Christus mag verdiepen, volhardend in dagelijks gebed door Moeder Maria.

In ons leven hebben we verschillende relaties, te beginnen met de grootste relatie:  God tot de mens, mens tot God. Voor mij is God alles omvattend, de kern van ons bestaan.

“ Liefde en schepping ”

“ Man en vrouw ” 

“ Ouder en kind ”

Relatie tot familie en vrienden, enz....Als we dat overwegen krijgt men een gevoel:

Een gevoel met het woord: Liefde – genegenheid – tederheid .....

Bij onevenwichtige omstandigheden treden andere gevoelens op: b.v. teleurstelling, verdriet, angst, woede, haat .......In deze situatie zoekt men dan een oplossing of men laat het exploderen.

In deze onvolmaaktheden van mijn leven heeft de Heer Jezus me stap voor stap begeleid om de scherpe kanten af te ronden. Want zijn verlangen is dat we eerst ons zelf zuiveren, voor wij Zijn woord naar anderen brengen.

Door de eeuwen heen heeft God ons niet alléén gelaten. Hij heeft Maria gekozen als Moeder voor Zijn Zoon Jezus als mens.

Mens onder de mensen.

 

Op Zijn beurt heeft Jezus op Zijn kruis Zijn Moeder aan ons gegeven. Als ik daarbij stil sta, geeft dat mij een ontroerend speciaal gevoel :

Onze Moeder, Mijn Moeder.

 

Zij maakt het hier mogelijk om mensen, die ons door haar zijn toevertrouwd, telkens opnieuw uit te nodigen om samen te bidden en zo dichter bij het Hart te komen van haar Zoon Jezus. Wij dragen immers Zijn teken door ons doopsel: Het kruisteken.

Ieder moment dat we bidden, dat we met het Woord van de Heer leven en handelen, is de Heer in ons en wij in Hem, en wordt het vanzelfsprekend herkenbaar dat onze levenshouding anders wordt.

Onze taak als christen: onze verbondenheid met de Heer Jezus elke dag opnieuw laten vormen tot eenheid van ons zijn met Hem, die in ons is.

Vorming: voor ieder persoon naar eigen gekozen tijd en voorkeur: Eenvoudige middelen - Rozenkrans – meer verdieping door een korte tekst van het Evangelie – beschrijving over het leven van heiligen .....

Laten we elke dag in vertrouwen van Geloof, Hoop en Liefde tot de Drie-ëne God, Onze Moeder Maria en Heiligen gaan in ons gebed, want de ervaring is dat ze in het ongeziene naar ons luisteren, ons nabij zijn in zoveel kleine dingen van elke dag.

Waarom gaat onze voorkeur uit naar een heilig persoon?

In hem blijft een uitstraling van Gods aanwezigheid door de dood heen in hun levenshouding, die we als voorbeeld eren.

Bij iedere belangrijke opdracht houd ik ervan om me voor te bereiden door gebed, zo ook voor mijn laatste bedevaart naar Medjugorje.

 

Bij het inpakken had ik twee kleine valiesjes, in de ene had ik het noveenboekje van Broeder Isidoor gestopt, met de woorden: “Nu mag je met me mee gaan naar Moeder Maria, Gij hebt onze Moeder Maria ook zo bemind en geëerd, draag zorg voor mijn valiesje.”

In het andere stopte ik een afbeelding van de H.Theresia van Lisieux met het thema van april, met dezelfde opdracht:  zorg te dragen voor het valiesje ( vorige keer was er een verloren gegaan ).

Toen besefte ik niet dat dit de basis-stukken zouden worden van een puzzel, en ik de stukken, die er bij hoorden, stap voor stap zou ontdekken.

 

Het eerste stuk dat ik opmerkte was een storend element in de groep, waar ik mij vragen bij stelde.

 

Het tweede stuk was de ontmoeting met mijn kamergenote. Zij was de fysieke uitstraling van de vriendin die in normale omstandigheden zou mee gaan, maar door haar ziekte ( kanker ) het lichamelijk niet aan kon. Ik dacht: “Oh mijn God, daar kan ik niet naast zien, Gij laat Gaby in mijn nabijheid zijn door deze ontmoeting.”

 

Het derde stuk: op de weg naar het blauwe kruis, zag ik op afstand een man staan, met een grijsachtige pij, waarvan ik de kleur niet kon omschrijven.  Ik dacht:  “Ik heb hier nog geen enkele pater gezien van die orde, ik zal maar even zien “en passant”, tot welke orde hij behoort.  (nieuwsgierig?)

Tot mijn verbazing zag ik dat hij van de orde van de Passionisten was en hoorde hem Nederlands spreken. Ik keerde op mijn passen terug en maakte kennis. Hij vertelde dat hij van Vrassene afkomstig was, en familie had die verwant was met Broeder Isidoor.

( Mijn valiesje, was dat een toeval? )

 

Het vierde stuk: het storend element in de groep, had zich in die paar dagen kenbaar gemaakt, door haar woorden en gedrag, zodat ik het inzicht van het kwaad en goede mocht onderscheiden.

( In de weken vooraf had ik om die genade gebeden). Uitleg, thema april.

 

Het vijfde stuk: op de terugweg van Medjugorje naar Split, had ik een jongere vrouw op de bus naast me. We hadden elkaar al ontmoet op de landweg van de kerk naar ons verblijf in  Medjugorje 

en zowat gedachten uitgewisseld. Nu was het gesprek echter uitgebreider : naar elkaars afkomst gevraagd…  Haar antwoord was:  “Turnhout”.

Maar zegt ze: “Eigenlijk is het Ravels.

 

Bij die naam bleef er iets stilstaan in mij ..... Antwoord: Daar heb ik een hele speciale herinnering aan, die begint in mijn kinderjaren. Mijn film begon te draaien, en ik kwam tot de vaststelling dat het precies 50 jaar geleden was, dat ik daar de periode van februari- maart- april- mei in Ravels had verbleven in een openluchtschool voor zwakke kinderen.

Zij vroeg: “Hoe kwam jij daar terecht zo uit  West-Vlaanderen?”

Als acht - negenjarig kind had ik een ernstige bloedziekte. De dokter voorspelde mijn ouders dat ik nooit volwassen zou worden. Mijn gewicht was 20 kilo door de aftakeling van de ziekte. Er moest dringend een bloedtransfusie toegediend worden, plus een lange periode voorzien van medicatie.

In die periode bad mijn moeder de noveen van Broeder Isidoor.

Zij was de sterke moeder van haar tijd, zoals een groot deel van de moeders toen. Zij haalden hun kracht voor het zware leven uit hun gebed.

Ze waren en zijn een voorbeeld voor ons.  Wij hebben daarin een opdracht : de erfenis van hun vertrouwend geloof door te geven aan onze jonge generatie.

In die moeilijke dagen in het ziekenhuis ( het was de kerstperiode) had mijn moeder ook de noveen van Broeder Isidoor aan mij gegeven om samen met haar te bidden, ik, met mijn kinderlijk hart en zij, met een groot moederlijk vertrouwen.

Dank zij de voorspaak van Broeder Isidoor tot de Heilige Moeder Maria was er een onverklaarbare herstelperiode en genezing na ongeveer 4 maanden herkenbaar.

Dit is een kort verhaal van die bewogen maanden uit mijn kinderjaren, dat leidt naar de stukken van mijn puzzel ( Broeder Isidoors sterk teken van zijn nabij zijn).

Door de toevallige (?) ontmoeting met deze vrouw mocht ik ervaren dat als we met het hart bidden en blijven vertrouwen op God, dat zij tot wie we bidden “luisteren en antwoordt geven” in de kleine dingen van elke dag. Soms zien we het echter niet en verwachten we te veel onbereikbare grote dingen.

 

Op de weg van Zaventem naar Waregem, begon ik mijn puzzel te maken, alle stukken pasten in elkaar zoals de “Heer Jezus hem voor mij had gemaakt”.

 

Voor mij een herinnering en  een sterk teken om dankbaar te blijven dat ik mijn leven mag beleven.

 

Ik wil afsluiten met de vraag van mijn kleinkind: “Oma waarom bidt je zoveel?”

Antwoord: “Blijf altijd Onze Lieve Vrouwke en Jezus dankbaar, want het is dank zij Hun tussenkomst dat je een omaatje hebt.”

 

Deze dag, 26 mei, is het de verjaardag van mijn oudste dochter. Bij haar geboorte is er heel wat misgelopen. Voor de tweede maal stond ik dicht bij de dood.  Dan heb ik het sacrament van de stervenden ontvangen. Dank zij het gebed van vele familieleden, buren en kennissen toen, heeft Moeder Maria opnieuw Haar beschermende hand op mij gelegd.

 

Uitspraak door een pater in Medjugorje :

 

“Geloven doe je met de twijfel van je verstand,

maar met de zekerheid van je hart.”

 

 

Erika  NOREILDE

26  MEI  2003