Kard. Schönborn – Radio-interview,  Wenen  (4 jan.2010)

 

Wenen (KAP) – Kardinaal Schönborn in gesprek met het “Persbureau van het Aartsbisdom Wenen”  breekt een lans voor het inschakelen van het “Fenomeen Medjugorje” in het normaal pastoraal werk van de Kerk.  De Aartsbisschop bracht met Kerstmis een privaat bezoek aan het Mariale bedevaartsoord. Hij wilde de plaats zien van waar zoveel “positieve vruchten” komen. (Het was niet met Kerstmis, eerder met Nieuwjaar).

 

Het is nodig het “Fenomeen Medjugorje” te ontmijnen, zei de Aartsbisschop van Wenen.  Hij is van mening dat Medjugorje iets is als een “school van normaal Christelijk leven”.  Mensen komen er tot geloof in Christus, tot gebed, tot de Eucharistie, tot liefde voor de naaste, tot de essentie van het Christendom en tot versterking van het dagelijks Christelijk leven.

 

Schönborn sprak ten voordele van een studie van het “Fenomeen Medjugorje” in het licht van het Tweede Vaticaans Concilie.  Het “sensus fidelium”, de geloofszin van de gedoopten, spelen een belangrijke rol in de gebeurtenissen in Medjugorje.

 

Hij wil niet vooruit lopen op de beslissing van de Wereldkerk, maar volgt de richtlijnen voor Medjugorje, die in 1991 door de voormalige Joegoslavische bisschoppenconferentie gegeven werden.  Tweemaal werden deze door de Congregatie van de Geloofsleer bevestigd als wijs en passend.

 

Deze richtlijnen beklemtonen dat het niet bevestigd is dat de gebeurtenissen van Medjugorje bovennatuurlijk zijn.  De kwestie van de bovennatuurlijkheid blijft open.  Daaruit volgt dat officiële bedevaarten naar Medjugorje niet toegelaten zijn. Te gelijkertijd leggen de richtlijnen de nadruk op de nood de bedevaarders pastoraal te begeleiden.

 

De bisschoppen waren bezorgd, enerzijds om de vruchten niet te hinderen en anderzijds om misbruiken te voorkomen.  Persoonlijk had hij sympathie bij het zien dat de zieners “normale en humoristische jonge mensen” zijn.

 

Over het motief waarom de bedevaarders naar Medjugorje komen, zei de Kardinaal : “De bedevaarders doen vooral één ding, ze bidden.  Dagelijks wonen duizenden mensen de H. Mis bij, er is Eucharistische aanbidding, de mensen bestijgen de kruisberg, waar het kruis in 1933 werd opgericht, ze bidden de staties van de kruisweg of gaan naar de heuvel van de verschijningen en bidden de Rozenkrans.

 

De vruchten van Medjugorje.

 

De Aartsbisschop van Wenen legde er herhaaldelijk de nadruk op dat de vruchten in de ganse Kerk kunnen gevonden worden.  Een sleutelelement waren de gebedsgroepen. “De eerste gebedsgroep in Wenen werd gevormd in de 80er jaren in de kerk van de Dominicanen. De kerk was steeds vol, zelfs tijdens de zomermaanden. Het groot aantal jongeren was indrukwekkend”. Zo waren er bij de jonge priesters verscheidene, wiens roeping beïnvloed werd door de ervaring van Medjugorje.

 

Mensen komen naar Medjugorje, niet alleen om te vragen ,maar om zich te bekeren.  Tijdens zijn bezoek ontmoette Kardinaal Schönborn een Italiaanse TV journalist, die in het heiligdom een diepe bekering had ervaren.  Medjugorje is eveneens een plaats waar het sacrament van de verzoening terug ontdekt wordt.

 

Ook het aspect van “Wereldkerk” was indrukwekkend.  Gedurende zijn kort verblijf ontmoette de Kardinaal, onder andere, bedevaarders uit Italië, Duitsland, de Verenigde Staten, Libanon en Korea en het jaarlijks Jongerenfestival in juli brengt 60.000 jongeren van over de ganse wereld.

 

In het bijzonder legde de Weense Aartsbisschop de nadruk op het groot aantal liefdadigheidswerken, die uit Medjugorje ontstaan zijn.  De gemeenschap het “Cenakel”, door Zuster Elvira Petrozzi gesticht voor drugsverslaafde jongeren kreeg hier haar impuls voor een wereldwijde verspreiding.  Het “Moederdorp” was een toevlucht voor weeskinderen en voor vrouwen, die tijdens de Balkanoorlog het slachtoffer werden van verkrachting.  Een ontmoeting van een Schotse groep bedevaarders, geleid door Magnus MacFarlane-Barrow met een bedevaarder uit Malawi was de oorsprong van “Mary’s Meals”, dat dagelijks over de ganse wereld maaltijden uitdeelt aan hongerende kinderen.

 

Daarom, zei Kardinaal Schönborn, moet men zich de vraag stellen : “Hoe ziet die boom er uit, die  zulke vruchten geeft ?”  In Medjugorje zijn er veel aspecten, die overeenkomen met de “Grammatica van de verschijningen” : Het is een arm land, waarvan de bevolking zeer gelovig is.  De zieners –zoals in Lourdes en in Fatima – zijn kinderen aan wie een zeer eenvoudige boodschap gegeven wordt, maar waarin men de kern kan vinden van het Evangelie.

 

Het is ook opmerkelijk dat Maria in Medjugorje van in het begin van de verschijningen vereerd wordt als de “Koningin van de Vrede” -  tien jaar voor het uitbreken van de oorlog in de Balkan.

In Medjugorje is het duidelijk dat verzoening met God de eerste voorwaarde is voor verzoening tussen de volkeren, zei Kardinaal Schönborn.

 

In de boodschappen vindt men weinig morele oproepen. Ze leggen vooral de nadruk op de bekering van het hart omdat dit een aantal zaken van binnenuit van zelf zal bewerken.  Schönborn zei : “Misschien zouden we ons in de Kerk meer moeten laten inspireren door de pastorale aanpak van  Maria.”