12

INNERLIJKE  GENEZING

Naar een spreekbeurt van P.Carlos NOYEN,  05-12-1993

rond  Lc. 24 (13-35)  : “De leerlingen van Emmaüs”.

 

Inleiding :

 

We kennen het verhaal :

 

Juist op die dag waren er twee van hen op weg naar een dorp dat Emmaüs heette en zestig stadiën (11 km.) van Jeruzalem lag. Zij spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen …

 

Paasavond … de leerlingen praten over wat gebeurd was. Woorden van ontgoocheling, verdriet bij het verlies van een vriend … het raadsel van het kruis … een geschokt geloof …

 

Inwendige genezing

 

Gaat, zoals bij deze leerlingen, over kwetsuren, die het leven ons toebrengt en de gevolgen er van in ons leven.

= Pijnlijke ervaringen, die we meemaken, vrl. In onze prille jeugd, soms zelfs voor de geboorte.

We zijn allemaal gekwetste mensen

                        - door de fouten van ouders, opvoeders, omgeving …

                        - door omstandigheden van het leven.

Het is geen schande zich gekwetst te weten.

 

Met  “Inwendige genezing” bedoelen we: Bevrijding van de gevolgen van de kwetsuren, die we dragen.

            Vooral deze uit onze kinderjaren, omdat deze meest op ons leven drukken. (Cfr. Barbara Schlemon)

            De 10 eerste levensjaren, de periode voor onze geboorte bepalen sterk ons verder leven (Freud)

We vertrekken van uit de diepe overtuiging dat ons geloof in God, Jezus, de H. Geest een weg is naar

            Genezing

Kwetsuren, vooral deze veroorzaakt door een tekort aan liefde kunnen abnormale bindingen, abnormale

            afhankelijkheden veroorzaken : Alcohol, drugs, geld …

            Omdat we daar trachten dit tekort aan liefde te compenseren en het “geluk” te vinden.

We zijn immers geschapen voor de liefde: om te beminnen en bemind te worden: dat is het diepste “geluk”.

            Als we dit niet ontvangen, niet ervaren, gaan we elders zoeken.

Van deze bindingen kunnen we genezen worden na “Inwendige genezing”.

 

Terwijl zij zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf op hen toe en liep met hen mee. Maar hun ogen werden verhinderd Hem te erkennen …

 

De leerlingen zijn dus aan het praten over hun eigen zorgen, hun kwetsuren …Jezus komt bij hen en loopt

            met hen mee …  Hun ogen zijn echter verhinderd Hem te zien …

Dikwijls herkennen we Gods aanwezigheid niet in ons leven …

            Waarom ?  Omdat we te veel bezig zijn met ons verdriet, onze kwetsuren, zorgen, ontgoocheling …

            Deze beletten ons Gods liefde te zien, zoals wanneer men een donkere bril draagt …

            We zitten opgesloten in ons verdriet, onze pijn en herkennen Hem niet, hoewel Hij steeds met ons

            meegaat op de weg van ons leven …

We zijn verblind. Dat is de oorzaak van al onze problemen rond het bidden. Deze zijn niet theologisch, maar

            persoonlijk.

Geloven = zich door God bemind weten en deze liefde beantwoorden.

            Dit is terug te vinden in gans de Bijbel : Weten dat er een band van liefde is tussen God en u. En daar

            gelukkig om zijn !  Dit geeft vrede, bevrijding …

            Veel mensen ervaren geloof nooit als een geluk, vrede, bevrijding .. Wel als een last …

            verplichtingen, wetten, strenge normen …

De leerlingen van Emmaüs, zijn ook zo gekwetst, ze “zien” Jezus niet, vluchten weg van de groep, van de

            plaats van het lijden. Ze gaan hun eigen weg … eenzaam, opgesloten in hun verdriet …

Dit is dikwijls ook zo voor ons …

2

Hij vroeg hun : “Wat is dat voor een gesprek dat gij onderweg met elkaar voert ?” Met een bedrukt gezicht bleven ze staan. Een van hen die Kleopas heette, nam het woord en sprak tot Hem : “Zijt Gij dan de enige vreemdeling in Jeruzalem, dat Gij niet weet wat daar deze dagen gebeurd is ?” Hij vroeg hun : “Wat  dan ?” Ze antwoordden Hem : “Dat met Jezus de Nazarener …”

 

Wat doet Jezus ?  “Wat is dat voor een gesprek …?” Geen verwijt, alléén een vraag vol interesse.

            Kleopas : “Zijt Gij dan de enige vreemdeling …?”  Het is niet Jezus, die vervreemd is maar zijzelf

            zijn van Hem vervreemd … door hun groot verdriet.

Dat is het gevaar !

            Onze kwetsuren kunnen ons van God vervreemden, ons geloof uitdoven.

Jezus : “Wat dan …?”  Hij laat ze uitspreken, ondanks dat Hijzelf de geschiedenis allerbest kent !

 

Dit is de:

1ste, zeer belangrijke stap in de weg naar genezing.

         (De 2de = geloof dat gevoed, getoetst wordt door de Bijbel …)

 

1ste stap = kunnen uitspreken bij iemand. Dit is belangrijk voor onszelf, maar ook open staan voor de

            andere : laten uitspreken …

            Dit bevrijdt : geduld hebben om te luisteren, meerdere keren … laten uitspreken.

            Luisteren naar mensen, naar mekaar ! 

            Dit is ook een belangrijk, zeer genezend aspect van de Biecht ! Uitspreken bij God !

 

Kleopas gaat verder :

… en wij  leefden  in de hoop …

            Hij heeft geen hoop meer …

… en daarmee is het al de derde dag …

            Hij is ongeduldig. We zijn allemaal zo …

 

Inwendige genezing is een proces, een lange weg

            Heel ons leven is feitelijk een weg naar genezing, en het is geen tovergebeuren … eens over bidden

            en … onmiddellijk OK = een karikatuur

God forceert, bruskeert nooit, hoewel Hij soms heel vlug kan genezen …

            Hij eerbiedigt onze vrijheid, de wetten van het leven … en het leven is “groeien”.

            Hij raakt ons aan met heel veel delicatesse.

Dus : De 1ste stap is “uitspreken” Gevoelens moeten kunnen geuit worden.

            We moeten dus iemand vinden, zelf iemand zijn, die kan luisteren !

 

2de  stap is belangrijker : “het antwoord”.

 

Nu sprak Hij tot hen : “O onverstandigen, die zo traag van hart zijt in het geloof aan alles wat de profetengezegd hebben …”

 

Jezus legt hen de Bijbel uit.

 

Dit is een belangrijke stap in de Christelijke visie. :

Het  woord van God – de Bijbel – is HET antwoord

            Hij zegt : “ God bemint de mensen, als een vader zijn kinderen”.

            Dit is de rode draad doorheen gans de Bijbel : de liefde van God voor ieder van ons.

 

Jezus zet deze 2 mensen op de weg naar het “geloof”, “Hoe is het mogelijk dat ge zo twijfelt ?”

 

Als iets ons kan genezen, dan is het de liefde.

1)      Veel mensen, die een echte liefde ontdekken, iemand vinden, die echt van hen houdt,

            genezen zo van inwendige kwetsuren.

            God gebruikt ook deze weg en dan moeten we Hem loven en prijzen !

2)      Er zijn echter ook veel anderen !  Zoveel moeilijkheden in huwelijken, gemeenschappen.

Dit is niet te verwonderen !  2 gekwetste mensen kunnen mekaar niet genezen.

In feite zou men voor het huwelijk, voor het intreden in een klooster een genezing moeten

            doormaken !

3

Veel mensen verwachten veel van het huwelijk, een priesteropleiding, enz … maar kennen daarna

heel wat ontgoochelingen.

Dit kan niet anders. Dus : Geen schuldgevoelens bv. Bij scheiding, enz … = onmacht !

 

Een verspreide, maar verkeerde opvatting is : “Tijd geneest alle wonden”

            Tijd geneest wonden niet. Dekt ze alleen maar toe, maar laat ze onder het oppervlak verder

woekeren.

Dat is GEEN genezing !

 

Jezus heeft maar 1 antwoord : De Bijbel !

            “Uw woord heelt alles” (Wijsheid 16,12)

            Het Woord van God kan alles genezen, niet de tijd !

            Als we het Woord van God laten werken :

                        - Geeft Jezus zelf ons antwoord door het Woord van de Bijbel

                        - Toont God de wonde + het geneesmiddel (Gewoonlijk het besef van Gods Liefde).

 

Inwendige genezing = het onbewuste bewust laten worden.

 

We moeten dit zelf niet proberen, maar God laten doen

            Hij weet best wat kan naar boven komen en genezen.

            Hij weet best wat ons belet gelukkig te zijn, ons aan Hem over te geven.

Dit kan lang duren, gebeurt niet in een handomdraai.

 

God bemint ons, niet zo in het algemeen, maar ieder van ons persoonlijk, met ons eigen verleden, onze

            eigen geschiedenis.

 

Genezen :

 

Is niet :  Het verleden uitvegen (in tegenstelling met de psychiatrie)

Is wel :  = God, die laat voelen : “Ik ben altijd met u, ook in uw pijnlijke momenten, en ook nu bemin ik u

                 met al uw zonden en uw fouten.

              = De liefde van God, die in ons hart komt. Weten dat Zijn liefde groter is dan elke kwetsuur,

                        elke fout, elke zonde !

              = Begint waar pijnlijke gevoelens kunnen naar buiten komen en plaats maken voor positieve

                        gevoelens van liefde, aanvaard zijn, bemind worden …

 

Daarom is het zo belangrijk de Bijbel te lezen, met een open hart in een biddende sfeer.

            Dan komen er dikwijls diepe kwetsuren aan de oppervlakte.

 

Dit doet Jezus in ons verhaal : Hij spreekt gewoon over de Bijbel en geneest zo het verdriet van de

            leerlingen van Emmaüs.

            Ze luisteren en worden bewust van Gods Liefde en dat is wat echt geneest : dat deze liefde kan

            binnen komen in ons hart en ons verdriet opdrogen.

 

Deze Liefde van God komt door de Bijbel. We moeten de Bijbel leren lezen, niet met het hoofd, maar met

            een open hart. Gewoon lezen … Herlezen.

            1 woord dat ons treft kan volstaan, inzicht geven, wonderen doen !

 

En zo kwamen ze bij het dorp waar ze heen gingen, maar Hij deed alsof Hij verder moest gaan …

 

Jezus laat ons altijd vrij, dwingt nooit te luisteren.

            De leerlingen voelen echter dat zijn Woord licht is in de duisternis en eens men dit ontdekt heeft, kan

            men niet anders dan zeggen : “Blijf bij ons, Heer …”

 

Dit is feitelijk geloven : Een blijvende relatie met de Heer !

 

 

 

4

Er is geen genezing mogelijk als we niet :                                                          

 

Proberen mensen van geloof, van gebed te zijn.

            Dus : Tijd maken voor het gebed

            De Bijbel lezen in een sfeer van geloof en gebed, met het hart, niet zoals waarzeggerij.

                        (Soms is het interessant te “schrijven” als men het moeilijk kan “uitspreken”.

Bereid zijn vergeving te vragen en te geven = ruggengraat van de genezing.

            Elke kwetsuur heeft te maken met een tekort aan liefde. Gewilde of ongewilde situaties, die ons

            kwetsen en waar soms niemand schuldig aan is, zoals ongelukken, oorlog …

            Elk tekort aan liefde veroorzaakt wrok, rancune, bitterheid, negativiteit.

            We zijn echter geschapen om te beminnen en bemind te worden.

Om te kunnen “genezen” moeten we bereid zijn te vergeven, bidden om vergiffenis. Alles draait daar rond.

            Genezen = bitterheid, rancunes los laten – bidden om vergeving voor situaties, mensen, die

            ons pijn deden.  Vergeven uit de grond van ons hart 70 x 7 x

Het is zeker zo belangrijk, zelfs belangrijker te bidden voor inwendige dan voor lichamelijke genezing.

            Veel ziekten komen immers voort uit kwetsuren. Het is dus belangrijker eerst het hart te laten

            genezen, het lichaam zal volgen …

 

Toen ging Hij binnen om bij hen te blijven. Terwijl Hij met hen aanlag, nam Hij brood, sprak de zegen uit, brak het en reikte her hun toe.

 

Een mooie verwijzing naar de Eucharistie …

 

Nu gingen hun ogen open en zij herkenden Hem,

 

Tot nu toe waren ze opgesloten in hun verdriet, hun ontgoocheling. Jezus geeft hun een gebaar van liefde …

            Dit opent hun ogen = Jezus zelf opent onze ogen !

Als we zo de Eucharistie gaan ontdekken als een “Sacrament van genezing, zullen we graag naar de H.Mis

            gaan. Hier kan de Heer ons zelf meer dan ooit aanraken : Hij is zelf tegenwoordig !

 

maar Hij verdween uit hun gezicht.

 

Eens men de Heer ervaren heeft, mag Hij terug verdwijnen. Als we genezen zijn hebben we zijn voelbare

            aanwezigheid niet meer nodig. Dan kunnen we, zonder tekenen, verder leven van het geloof.

 

Toen zeiden ze tot elkaar : “Brandde ons hart niet in ons … ?

 

Dat is genezing : Voelen dat uw hat brandt van liefde voor de Vader, die u bemint en bevrijdt van verdriet,

            lijden, rancune, bitterheid, agressie …

 

Ze stonden onmiddellijk op en keerden naar Jeruzalem terug …

 

Dit is ook een teken van genezing : Durven terug gaan naar de plaats, de situatie waar men geleden heeft en

            deze plaats zien met nieuwe ogen. De Heer heeft ons hart aangeraakt, veranderd …

 

Genezing

 

Is immers niet : alle herinneringen uitvegen = verminking.

Is wel : Kunnen zeggen : “Heer ik dank U voor alle situaties in mijn leven. Omdat alles ten goede komt.

            Omdat Gij met alles wat gebeurt mijn leven opbouwt.”

 

Genezing = De Heer schenkt ons terug aan de anderen, aan de groep, aan de familie

            De leerlingen spreken nu niet meer over hun verdriet, hun ontgoocheling, alléén nog over de Heer.

Mensen, die genezen, bevrijd zijn, kunnen maar over de Heer spreken in grote dankbaarheid.

            Dit is Kerk : Mekaar bevestigen in het geloof, warm maken om ons geloof te verdiepen.

Waarom wil en zal Jezus ons genezen ?

            Opdat  wij de anderen zouden genezen. Hij geneest ons nooit voor onszelf alleen. Hij geneest ons in

            de mate dat wij durven geloven in Zijn liefde.

            Omdat en opdat wij zouden geloven.

Het Cenakel  07 april 2008